XML English Abstract Print


1- 1. گروه تربیت بدنی، دانشگاه فرهنگیان، پردیس نسیبه تهران، تهران، ایران
2- Department of Cognitive and Behavioural Scinecnes in Sport, Faculty of Sport Sciences and Health, University of Tehran, Tehran, Iran (Corresponging Author) ، shahzadtahmaseb@ut.ac.ir
چکیده:   (829 مشاهده)
تحقیقات پیشین حاکی از اثربخشی مداخلات مربی محور و والدین محور بر کودکان اختلال هماهنگی رشدی بوده است اما بررسی این دو رویکرد در کودکان کم­توان ذهنی انجام نشده است. لذا، هدف این پژوهش، مقایسه رویکرد آموزشی والدین محور و مربی محور بر تبحر حرکتی و رشد شناختی کودکان کم­توان ذهنی آموزش­پذیر بود. 40 دختر مبتلا به کم­توان ذهنی آموزش­پذیر شهرستان جهرم به روش نمونه­گیری در دسترس انتخاب شدند و به صورت تصادفی به دو گروه تجربی والدین محور (80/1 ± 70/7) و مربی محور (91/0 ± 10/8) تقسیم شدند. در مرحله پیش­آزمون شرکت­کنندگان آزمون رشد شناختی (نرم­افزار مداخلات شناختی مغز من) را انجام دادند. پس از آن، آزمون تبحر حرکتی (بروینینکز اوزرتسکی) در محیط مدرسه از تمام شرکت­کنندگان به عمل آمد. مداخله برای گروه مربی محور توسط مربی در مدرسه به شیوه انفرادی، انجام شد و برای گروه والدین محور، توسط والدین در محیط خانه به مدت 6 هفته و هر هفته 3 جلسه 45 دقیقه­ای انجام شد. بعد از اجرای پس آزمون، نتایج تحلیل واریانس مرکب نشان داد که تمرینات مربی محور نسبت به والدین محور موجب بهبود تبحر حرکتی و رشد شناختی شد (05/0P). همچنین تمرینات والدین محور نیز موجب بهبود مهارت­های ظریف شد(05/0P).
 
     
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: رفتار حرکتی
دریافت: 1402/2/2 | پذیرش: 1403/1/15 | انتشار الکترونیک پیش از انتشار نهایی: 1403/1/15

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.