XML English Abstract Print


1- دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی
2- دانشگاه خوارزمی تهران ، shahabpr@gmail.com
3- دانشگاه آزاد اسلامی اصفهان واحد خوراسگان
چکیده:   (353 مشاهده)
هدف از انجام این پژوهش بررسی تاثیر رویکرد تدریس بازی برای یادگیری بر استقامت هوازی، عملکرد حرکتی و ارتقاء  فعالیت بدنی بوده است. بدین منظور کودکان دو کلاس چهارم (کودکان 10 ساله) در یک مدرسه در شهر سیرجان به طور تصادفی در دو گروه کنترل و تجربی قرار گرفتند (هر گروه 22 نفر). در مرحله اول از کلیه دانش آموزان شرکت کننده آزمون چابکی و مهارت های حرکتی کانادا و تست پیسر گرفته شده و سطح فعالیت بدنی آن ها با گام شمار محاسبه و ثبت شد. سپس گروه تجربی در یک دوره مداخله با رویکرد تدریس بازی برای یادگیری به مدت 36 جلسه و هر جلسه 45 دقیقه شرکت کردند. در نهایت آزمون های انجام شده برای بار دوم در پایان مداخله برای هر دو گروه انجام شد. از آزمون "یو من ویتنی" و "آنالیز رگرسیون پواسن با از استفاده روش GEE" برای تحلیل داده ها استفاده شد. نتایج نشان داد که این رویکرد تاثیر معناداری بر چابکی و مهارت های حرکتی و سطح فعالیت بدنی دارد، اما تفاوت معناداری بر استقامت هوازی مشاهده نشد. این نتایج حمایت از این فرضیه را فراهم می‌کنند که استفاده از این رویکرد  می‌تواند در تسهیل رشد عملکرد حرکتی و ارتقاء سطح فعالیت بدنی کودکان موثر باشد.
     
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: رفتار حرکتی
دریافت: 1399/7/2 | پذیرش: 1399/11/27 | انتشار الکترونیک پیش از انتشار نهایی: 1399/11/27

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به پژوهش در مدیریت ورزشی و رفتار حرکتی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2021 CC BY-NC 4.0 | Research in Sport Management and Motor Behavior

Designed & Developed by : Yektaweb