fa ارتباط میان سبک‌های مدیریت تعارض و عملکرد سازمانی رؤسای فدراسیون-های ورزشی ایران پژوهشي Research هدف پژوهش حاضر، ارتباط بین سبک­های مدیریت تعارض و عملکرد سازمانی رؤسای فدراسیون­های ورزشی ایران بود. روش پژوهش از نوع مطالعات همبستگی بود که به­شکل میدانی انجام شد. جامعه شامل تمام رؤسای فدراسیون­های ورزشی کشور (رؤسا و نایب­رئیسان) بود که با توجه به تعداد 52 فدراسیون، کل جامعه (150 نفر) به­منزله نمونه انتخاب شدند و تحت بررسی قرار گرفتند. جمع­آوری داده­ها با استفاده از پرسش­نامه­های استاندارد ارزیابی عملکرد هرسی و گلداسمیت (1985) و سبک­های مدیریت تعارض پوتنام و ویلسون (1991) انجام گرفت و روایی و پایایی آن به تأیید رسید. یافته­های تحقیق نشان داد رؤسا و نایب­رئیسان فدراسیون­های ورزشی کشور به ترتیب سبک تشریک مساعی، مصالحه، احتراز و تسلط را ترجیح می­دهند و درباره عملکرد سازمانی نیز عامل توانایی، وضوح نقش، اعتبار، محیط، ارزیابی، حمایت سازمانی و انگیزش به ترتیب اهمیت قرار گرفتند. بین سبک تشریک مساعی و عملکرد رابطه مثبت و معنادار، بین سبک تسلط و مدار با عملکرد رابطه منفی و معنادار و بین احتراز و مصالحه با عملکرد سازمانی رابطه­ای در سطح 05/0>P یافت نشد. با عنایت به یافته­های مطالعه حاضر، رؤسای فدراسیون­های ورزشی کشور برای مقابله با تعارض­های سازمانی از سبک­های مطلوبی بهره می‌برند. The aim of this study was to investigate the relationship between conflict management styles and performance of national sport federations heads. The statistical population of this investigation included presidents and vice- presidents of national sport federations. (According to 52 federations, they were 150 people) that all of them considered as the survey samples. According to the aims of survey standard questionnaire of conflict management styles (Putnam & Wilson) and Achieve (Hersey and Goldsmith) were used. Reliability of questionnaires was estimated by Cronbach Alpha that the coefficients for these instruments were r=0/82 & r=0/84. The data analysis was done using descriptive and inferential statistics. Results indicated that federations’ heads prefer to use collaboration and compromising styles first and then avoidance, accommodation and domination. In the case of performance, seven factors of achieve model in order were found as ability, clarity, validity, environment, evaluation, organizational support and incentive. There was a significant positive relation between performance and collaboration style and also significant negative relation between performance and domination & compromising, but there was not any relation between performance and avoidance accommodation styles. مدیریت منابع انسانی , تعارض , تضاد , عملکرد , فدراسیون‌های ورزشی , Human resource management , conflict , performance , sport federations , 87 97 http://jrsm.khu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-3-58&slc_lang=fa&sid=1